سالهاست برف را باران را خورشید را

                           تماشا کرده ام

                                     چشم در چشم

         با باد رقصیده ام خاک را

چشم از من بردار

                    کافی نیست

                                   عهد بسته ام

                                          درخاک فرو رفته ام ذره ذره

                                 خراش داده ام روحم را

                    آمده ام نقطه به  نقطه

      قطره قطره چکیده ام از دستهایم

چشم از من بردار

                   تاب ندارد چشمهایت

                                        حفره هایه خالی ام را

the demon i love

black eyes

black wings

purple lips

my beautiful demon

sad face

grey embrace

broken chicks

u just say it and i'm amen

everytime you're not around here

i just like to go down

everytime you're not around me

i feel like i am drown

you  came

out of

heaven

leavin it with it's sadness

i am

falling

from god's grace

to join you in darkness

everytime you fly above here

i feel happy inside

everytime you're here around me

i can bring out my heart

you're the demon i love

my demon my love

...

          دستهایم

                     پاهایم

                             استخوانهایم

                                                 تنم

                   و 

    ژوکر پیر 

                  با آن چشمهای براق

                                میان تاریکی چسبناکی

                 مرا نگاه میکند

    و پوزخند میزند

                   پیدایش قافیه و

                              الفاظ شاعرانه ام

   خسته تر از

               اندازه سایه ها و

                                   روشنی خطوط

  و کدام خورشید

                 از کدام افق

                         باد مرا خواهد برد

  ملول حماقت زندگی تکرا ر

                          تکرار دیروز زندگی هنوز

  چند وجب

                مانده به ماه

                         ماسک توحید

   نقش میکشم

                      با سیگار

                            لبخند چولوسیده ام را

                                                        تحویلت میدهم

   همراه همه

                 نقش می زنم

                                قهرمان

                                             مهربان

   همراه لاکپشتها

                     به دریا میزنم

                                       با سنجاقک میمیرم

                                                             تخمهایت را

                                                                         میشمرم

                                                رویش خاک میریزم

                     حماقت را خسته میشوم   

  نقش میکنم

             دیوار درز دارد 

                          دیوار سوراخ دارد 

                                       ماسک دیوار میزنم 

  نقش می ک/نم  

                    از ریشه 

                               همستر کور 

                                همستر لال                       

             تنها غربتم را

                                  اضافه میکند

                آن شب که با باد

                                    میرقصیدم

   تمام تنم

           روبه خورشید بود

                                اما گرم نشد

                      چشم در چشم گره میزند

                                                        تا خواب

   لب  باز کنی

                    برهنه ات کند تازیانه سردش  

                                                      بپیچی در خواب

                  که مهم است

                       برای من نبوده است

                 از روز اول

          و زبان تو

                    از فقا مشکی بوده است 

                              با طعم فلفل

                                       حیف که نمی سوزد

                                                          خاکسترم  .                

               خودم را

                  میتراشم

                           موهایم را

  میچرخانم

          بر سر انگشتانم

                                          هستیت را

         به اندازه پلوتون

                      میخواهم داد بزنم

               درست

                           همان زمان که

              دستهایت را

                   لیس میزنم

                و

    سیر نمیشوم

                   نمیخواهمت

                    هیچ چیز نمیخواهم

     عشق با طعم شهوت

                        زندگی با حقارت

           دوستی لایت

        کدام زیبایی

                      کدام زشتی

                                     بودن و نبودنی

                          که مهم نیست

            نگاه کن مرا    

                        پیرم و زشت

                           در استانه سی سالگی

           بی ........هیچ

                      تو خالی

                                    بالبخندی برلب

             اعتراف دارم پدر  

                            من دروغ میگویم

                                    حتی هنگامی که                   

                                          نجاست زن بدکاره را

                              فرو میدهم و حبس میکنم

           اعتراف دارم پدر

                     دوست دارم بروم

                                هرگز با  تمام

                                        تمامم اینجا نبودم

          اعتراف دارم پدر

                    دوستت  دارم

                        تو تنها پدر مقدسی هستی

                                       که دوستت دارم

لاشخورها

مانند جوجه هایی تازه سر از تخم درآورده

دهانشان باز است

با چشمهایی از حدقه در آمده

تمام ریز حرکاتت را

میکاوند به نشانه ای

بوی مرگ را میبلعند بالذت

تکه ای میکنم از دستم

حیف که سیرشان نمیکند

حیف که فقط دستم

تخم میگذارم

در چشمهایت

آنزمان

که نگاه تو

ماه را کامل میکند

میشکند

تخمهایم

ماه را

می گذرند جوجه هایم

تو را

بر همه می وزی

بر همه می باری

برهمه می تابی

بی منت

من که باشم

که تقصیر گذارم

بی هیچ مرتبه ای

هستی

من چه باشم

که تقدیس گذارم

شیطان کوچولوی من 

درد میکند

شیطان کوچولوی من

به جهنم بر نمی گردد

شیطان کوچولوی من

مرا دوست دارد

من هم اورا دوست دارم

شیطان کوچولوی من

بدون من جایی نمی رود

میخواهد مرا هم به جهنم ببرد

شیطان کوچولوی من

کوچک است اما قویست   

میگذرم همراه با

موسیقی که حتما

میرقصم همرا هش

 سیاهی دلم را با خود میبرم

آتش پاکش میکند

 بقیه اش مال شما

روحم را که قبلا به هیچ فروخته ام

بقیه ام مال شما

به پیاله سرم خرده مگیر

 نوش کن

همراه با من

که میگذرم از کنارت

آنروز که درک کردم

چه هستم

ترجیح دادم

پرت باشم

Nothing

میترسم از کودکیت که بر باد میرود

چه کودکانی که نکشتم

با دست خود

همانطور که کودکیم به یغمارفت

در روزی گرم

هنوزدستهایم بوی خون میدهد

..

ذره ذره جمع میکنم

دلم را

که میان آدمیان

 به خیرات پخش شده  

برای شادی روح قدسیم

.. 

اما خودم را نذر کرده ام

آنروز که ذره ذره جمع شدم

به بهای چشم هایش  

چه اجباری به مبارزه هست

اجباری به مباره هست ؟

ترسهای خدا پسندانه

حقارتهای کوتاه

دوستتدارم های صادقانه را

شاشیدن گرفت آسمان

بلعیدن گرفت زمین

کثافتهارا پاک نکرد

بادها ایستا و همیشگی میگذرند

پنجره های باز

تصویر. رنگ. نور

پرده ی در برابر چشمانم

هاله ای سفید می سازد

نه  . حقیقت این نیست

نه به این زیبایی

ماه تمام کم بود

..

خندید

چه انتظار عبثی

که برگ بگذارد

که بار دهد

سبز شود

زمستان است

نه بهار است

نه موسم درو

یخزده گیست سرانجامش

بیخیال کل کل های روشنفکری

که تو پست تری یامن کثافت ترم یاتو 

نعوذباا لله six    

هم شده شماره ی مورد علاقه همه

من را به چه کار که در کمد چه میتوان کرد

به همان کاشی فیروزه ای  دور

طیلابیستوچهایار عییار

خفه شو کشیش

قانعم

درسته که به کاشی اول هم...

تورابه چه کار

شما هم هی به کاشی ششم بشاش

کجا قراره برسی

به عرش اعلی میرسی

پارتی های کلفت من

بدرد شورش

خوابهای شبانه میخورند

عزیزم

بالکنهای جبرائیلی

قد قامت سرو

حنجره ی اسرافیلی

الله اکبر

دستان عزرائیلی

لااله الله

حیرت انگیز است

تمام فرشته ها جمعند

بهتر که ابلیس

در جهنم

سیب بخندد

بازی کند و

 بازی

زهر مار بگو ید

و برای آدمی

سیب و گندم و گلابی

هدیه بیاورد

عزیزم

. 

میگذرد

همراه با

هواپیماهایی با صدای صوت

حتی صدای دزد گیر ها هم

در آمده

کجا

دزد

میگذرد همراه با موسیقی

که حتما دوباره

میچرخیدی همراهش

سیگاری روشن کن

میگذرد آن هم

بچرخ

میچرخد

برمیگردی

 همانجا

تند تر

هواپیما ها یی با صدای صوت

باد را به سخره میگیرند

هي GOD

چه ميكني ؟

از خوردن خسته نيستي

هي god كجايي؟

آن بالا نشسته اي

مهرباني  خاطره ميكني

هي .........

دهانت را باز كن

مي تواني حرف بزني ؟

دوستت دارم را بلدي ؟

  ?Ilove you 

عزيزم ؟

 ?my darling

دهانت راباز كن

هي god

نه براي بلعيدنمان

هي .......

.............؟

آنروز

مثل هر روز نبود

آسمان خاکستری

ابر ها خاکستری

حتی باد نمی وزید

انروز که نبود

هیچ چیز

روزگار

فقط

منو من

حتی از خودم

نه

دور تر

بالاتر هم نه

پایین تر

پایین تر

از قعر هم

 حتی

پایین تر

بگذار دوستت بدارم

بگذار تنگ در آغوشت گیرم

ببوسمت

همین روز است

تنها همین یک روز

زیرا بیش از این

تحملت نتوانم

غروب میکند خورشید

همان طور که طلوع کرد

مقابل همان جهت

بیدار میشویم

می خوابیم

بیدار میشویم

می خوابیم

زندگی میکنیم

زندگی میکنیم

زمان

 میگذرد

.

.

فردا روز آغاز میشود

نشانه ای باید

درنگی شاید

حقیقتی زاید

ماهم هستی میافرینیم

همان گونه

.

پایین آمد ماه

لبخند میزند با نیمه ی درخشانش

میگرید باپنهان

میرقصیم باهم

مست و هوشیار

لبخند میزند بانیمه ی پنهانش

بالا نمی رود ماه